miarakultury

Marcin Czarnik(Newton) jest znakomity   Wzruszenie, smutna refleksja, zachwyt towarzyszą mi po obejrzeniu (i wysłuchaniu!) wielkiej premiery we wrocławskim Teatrze Muzycznym Capitol. „Lazarus” jest piękny i odpowiedni na ten czas. David Bowie wystawił swoje dzieło w 2015 roku. Trudno nie pokusić się o szukanie ówczesnych kontekstów. Co pięć lat temu poruszało świat? W Polsce cieszyliśmy się z Oscara dla „Idy” Pawła Pawlikowskiego, ale nie brakowało dramatów. Terrorystyczne zamachy zaczęły się już w styczniu, od ataku na paryską redakcję Charlie Hebdo, przez uniwersytecki kampus w Kenii, Tunezję, Turcję, Bangkok, Stany Zjednoczone. W Moskwie został zastrzelony Boris Niemcow. I tak kolejne katastrofy wstrząsały światem, a poszukiwania nowego miejsca do życia – o czym opowiada Walter Tevis w powieści sf „Człowiek, który spadł na Ziemię” („The Man Who Fell to Earth”) i film Nicolasa Roega z 1976 roku, stało się palącą potrzebą. Poszukiwanie choćby skrawka wewnętrznego miejsca do ż...

Książki Katarzyny Ryrych odkryłam dopiero w tym roku, latem. Jak wiadomo, literatura nie dzieli się na „dla dorosłych”/ „dla dzieci”/ „dla młodzieży”, tylko na dobrą i złą. Katarzyna Ryrych pisze zdecydowanie dobrą. A nawet wspaniałą! Najpierw przeczytałam „Philo. Kot w drodze”, zachwycił mnie „Skrzydłak”, sięgnęłam po „Pamiętnik Babuni”, „Lato na Rodos”... I postanowiłam porozmawiać z autorką. „ Lato na Rodos” to opowieść o „innej stronie życia”. Pisała o niej Pani już w „Królu”. Dlaczego pisze Pani o tym, co trudne, niekiedy nieznane, o wykluczonych? Wykluczenie przeżyłam na własnej skórze. Najpierw jako jedyne dziecko rozwiedzionej matki na moim podwórku – dziś już wiem, że to rodzice moich równolatków plotkowali, spekulowali i to de facto oni byli winni, nie ich dzieci. Potem problemy w pracy – nie mieściłam się w skórze prowincjonalnej nauczycielki, dorobiono mi paskudną mordę, a pani dyrektor placówki oświatowej próbowała ingerować w moje życie osobiste, obmawiając mn...

  „ Światło dla świata” to hasło przewodnie tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzej Markowskiego. Wyjątkowego święta muzyki. Podkreślam, że „Wratislavia” zawsze jest czasem wyjątkowym, już od 54. lat. W tym roku zabrzmi po raz 55. I chyba intensywniej, niż do tej pory. Bo i czasy są nadzwyczajne. „ Nowy świat, który wyłoni się po pandemii, z pewnością będzie inny. Mam nadzieję, że będzie lepszy. Ludzkość co jakiś czas doświadcza podobnych zdarzeń. Epidemie, wojny, kataklizmy i plagi towarzyszą nam od zawsze. Czasami wiążą się z przełomami, wyznaczają koniec jakiejś cywilizacji lub stają się początkiem czegoś nowego i wspaniałego. W trudnych czasach ujawniają się różne postawy i emocje. W świecie przemocy, egoizmu i wykluczenia zawsze znajdą się wspaniali ludzie, osoby niosące pomoc wbrew przeciwnościom. Dziś jest podobnie” – tak na stronie internetowej NFM zapowiada festiwal Andrzej Kosendiak, jego dyrektor naczelny. „ Dźwięk i światło to ...

  Trafnie i wyjątkowo pięknie w „dziś” wpisuje się „Nagasaki” – prapremiera na scenie Wrocławskiego Teatru Współczesnego. Dekadę temu Akademia Francuska nagrodziła książkę Érica Faye Grand Prix, za powieść 2010 roku. Nic dziwnego, bo niedługa powieść jest naładowana emocjami, a jednocześnie chłodna. I taki właśnie spektakl wyreżyserował Paweł Kamza: perfekcyjny w formie, krótki, aż buchający uczuciami, chłodny, wręcz zimny. Świetna jest dwójka aktorów: emocjonalna Zina Kerste (Nielegalna) i opowiadający swój dramat sztywnością Tadeusz Ratuszniak (Meteorolog). Meteorolog ma swój niewielki, wyposażony w niezbędne sprzęty, funkcjonalny dom. Jego bezdomność jest duchowa – nie ma domu, rozumianego jako duchowa własność, jako poczucie bezpieczeństwa. Próbuje je znaleźć w rytuałach, wpadając w nerwicę natręctw. Nielegalna materialnego domu nie ma. Nie ma go dosłownie, nie ma gdzie odetchnąć, z ulgą wita możliwość choć krótkiego odpoczynku w czystym wnętrzu, poskładanym świec...

Wielki finał Brave Kids w tym roku będzie inny, niż zwykle. Dzieci i młodzież wystąpią nie na jednej scenie, ale w 15 miejscach Wrocławia. Ten projekt odbywa się już po raz 11. Do tej pory wzięli w nim udział artyści z pięciu kontynentów. Pandemia sprawiła, że w artystycznych warsztatach w tym roku pracowały dzieci tylko z Polski. Jest już aż 240. Projekt odwiedził siedem miejsc, dzieci były we Wrocławiu, Trójmieście, Wałbrzychu, Przemyślu i Rzeszowie. W Obornikach Śląskich dzieci odpoczywały i bawiły się na artystycznym obozie. – Projekt Brave Kids ma uniwersalny charakter i jest przede wszystkim dla dzieci, dlatego od początku byliśmy przekonani, że w tym roku też warto go kontynuować, mimo niesprzyjających warunków. Cieszymy się, że udało nam się zrealizować projekt ogólnopolski i wzięło w nim udział tak wiele dzieci – podkreśla Iwona Frydryszak, producent wykonawczy projektu Brave Kids. A w sobotę (29 sierpnia) finał, zapewne jak zwykle poruszający. Od lat cieszę się z Brave K...

  Jazzu nigdy dość. Jego bogactwo kryje się w różnorodności, a tę usłyszymy w sobotę w Narodowym Forum Muzyki. Sobotni koncert jest organizowany w ramach Międzynarodowej Akademii Wiolonczelowej, obejmującej szeroki repertuar – od baroku, po jazz, muzykę współczesną. MAW została zorganizowana w lipcu tego roku w Nysie, Adam Krzeszowiec, Krzysztof Karpeta, Wojciech Fudala i Tomasz Daroch – muzycy, których usłyszymy w sobotę w NFM, są jej wykładowcami i pomysłodawcami Akademii. Tworzą od dziewięciu lat Polish Cello Quartet. W stale powiększanym repertuarze mają dzieła skomponowane na kwartet wiolonczelowy, także o utwory pisane współcześnie. Wszyscy są związani z Wrocławiem, Krzysztof Karpeta wykłada we wrocławskiej Akademii Muzycznej, Tomasz Daroch nagrał Koncert Wiolonczelowy Witolda Lutosławskiego z NFM Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Wrocławskiej pod batutą Jacka Kaspszyka, Wojciech Fudala jest solistą grupy wiolonczel w NFM Filharmonii Wrocławskiej. W sobotnim koncercie znaj...

    Jan Klata reżyseruje słynny musical Davida Bowiego. Polska prapremiera w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu już 26 września. W spektaklu zabrzmią przeboje Bowiego: m.in. Life on Mars , This is Not America , Ashes to Ashes oraz kilkanaście utworów, które artysta napisał lub zaaranżował na nowo. Autorem scenariusza jest Endy Walsh, irlandzki dramaturg, a scenariusz to sequel powieści science fiction „Człowiek, który spadł na Ziemię” („The Man Who Fell to Earth”) i filmu, w którym David Bowie zagrał główną rolę, obraz wyreżyserował Nicolas Roeg. Przedstawiciele obcej cywilizacji szukają na Ziemi nowego miejsca do życia. Ich planetę pustoszy susza. David Bowie zagrał przybysza w ludzkim przebraniu... W Capitolu w głównej roli zobaczymy Marcina Czarnika, znanego dobrze wrocławianom, dziś pracującego gościnnie na scenie przy ulicy Piłsudskiego. Obok niego wystąpią: Justyna Antoniak, Klaudia Waszak, Ewa Szlempo-Kruszyńska, Alicja Kalinowska, Agnieszka Oryńska-Lesicka, J...